Melanophryniscus klappenbachi PRIGIONI & LANGONE, 2000
Phryniscus nigricans (no WIEGMANN, 1834): COPE, 1862:353. BOULENGER, 1889:246. BUDGETT, 1899:307 (parte). SAMPSON, 1900:702. GADOW, 1901:230 (parte). BERTONI, 1918:236.
Atelopus stelzneri (no WEYENBERGH, 1875): PERACCA, 1895:22 (parte). BERG, 1897 “1896”:158 (parte). BERTONI, 1914:21 (parte). MARELLI, 1924:584 (parte). MIRANDA-RIBEIRO, 1926:175. (parte). NIEDEN, 1926:77 (parte). BERTONI, 1939:42 (parte). VELLARD, 1948:172 (parte). Cott, 1957:frontispiece.
Dendrophryniscus stelzneri: MÜLLER & HELLMICH, 1936:88 (parte). FREIBERG, 1942:236 (parte). CEI, 1956:64 (parte).
Dendrophryniscus stelzneri stelzneri: CEI, 1955:291.
Melanophryniscus stelzneri fulvoguttatus (no MERTENS, 1937) GALLARDO, 1961:208 (parte?). GALLARDO, 1966:78 (parte). LUTZ, 1972:92 (parte). CEI, 1980:210 (parte). CEI, 1982:215 (parte). TEDESCO et al., 1993:5. BASSO & WILLIAMS, 1996:109. BALDO & ARZAMENDIA, 1998:54. LAVILLA et al., 2000:25. BOSISIO & TRUCCO. 2002:6. LAVILLA et al., 2004:52.
Melanophryniscus stelzneri: BLAIR, 1976:205. GALLARDO, 1979:302. BUCHER, 1980:159 (parte). CONTRERAS & CONTRERAS, 1982:33. CONTRERAS, 1982:143. Frost, 1985:68 (parte). YANOSKY, 1989:58. YANOSKY et al., 1993:162. AQUINO et al., 1996:337 (parte). BARTLETT et al., 2001:204. KAPLAN, 2001:197. LANZA et al., 2006:115. REYNAGA et al., 2018:88.
Melanophryniscus sp.: PRIGIONI & LANGONE, 1985:74 (parte).
Melanophryniscus stelzneri montevidensis (no Philippi, 1902): CARRIZO, 1998:184 (parte).
Melanophryniscus aff. stelzneri: ÁLVAREZ et al., 1996:124.
Melanophryniscus cf. stelzneri: GIRAUDO & BOSSO, 1998:35.
Melanophryniscus aff. stelzneri fulvoguttatus: CÉSPEDEZ & ÁLVAREZ, 2000:65.
Melanophryniscus klappenbachi PRIGIONI & LANGONE, 2000:2 .
Localidad tipo: “Arroyo Palometa, Ruta Nacional N º 1, Provincia del Chaco, República Argentina” corregida a: “ Arroyo Palometa, Ruta Nacional Nº 11 (27º43’ 02.2’’S, 59º13’57,9’’W, 65 msnm), Dto. San Fernando, Provincia del Chaco, República Argentina " por BALDO (2001:141). Holotipo MNHN 1496 .
BALDO, 2001:141. CÉSPEDEZ & MOTTE, 2001:72. CÉSPEDEZ et al., 2001:166. LAVILLA, 2001:67. ÁLVAREZ et al., 2002:56. MORAND & HERNANDO, 2002:93. CRUZ, & CARAMASCHI, 2003:9. LAVILLA et al., 2003:101. BALDO & BASSO, 2004:402. CÉSPEDEZ et al., 2004:4. NAYA et al., 2004:594. FAIVOVICH et al., 2005:12. KWET et al., 2005:3. LAVILLA, 2005:125. BRUSQUETTI & LAVILLA, 2006:20. FROST et al., 2006:129. GRANT et al., 2006:43. CESPEDEZ & MOTTE, 2007:39. GARCIA et al., 2007:89. KWET, 2007:67. PELTZER & LAJMANOVICH, 2007:330. CESPEDEZ, 2008:38. DALY et al., 2008:859. LOURENÇO et al., 2008:258. MANEYRO et al., 2008:190. STEINBACH-PADILLA, 2008:105. ÁLVAREZ et al., 2009:77. ARIAS et al., 2009:132. CHEBEZ, 2009:76. MOTTE et al., 2009:16. LAVILLA & BRUSQUETTI, 2010:18. LAVILLA & HEATWOLE, 2010:45. BIDAU et al., 2011:67. HAAD et al., 2011:91. PYRON & WIENS, 2011:577. AMARAL et al., 2012:98. BALDO et al., 2012a:61. BALDO et al., 2012b:28. DE SÁ et al., 2012:S106. FAIVOVICH et al., 2012:465. VAIRA et al., 2012:140. WANG et al., 2012:7082. ZARACHO et al., 2012:76. BEOLENS et al., 2013:113. BLOTTO et al.,2013:118. FOUQUET et al., 2013:451. KURTH et al., 2013a:597. KURTH et al., 2013b:117. WEILER et al., 2013:35. BALDO et al., 2014:422. HAMANN et al., 2014:3639. SEGALLA et al., 2014:38. ZANK et al., 2014:e94625 [3]. BORNSCHEIN et al., 2015:e0142791 [32]. PEREYRA et al., 2016:[4]. SEGALLA et al., 2016:35. ELIAS-COSTA et al., 2017:1507. GHIRARDI & LÓPEZ, 2017:80. GRANT et al., 2017:S10. SCROCCHI & KRETZCHMAR, 2017:91. SOUZA et al. 2017:e2017152 [4]. DURE et al., 2018:598. MEBS et al., 2018:267. HERNANDEZ-ORTIS et al., 2019:22. MOTTE et al., 2019b:8. SANTOS et al., 2019:1032. SEGALLA et al., 2019:70. VASCONCELOS et al., 2019:19. BLOTTO et al., 2020:66. HALLINGER et al., 2020:3662. GHIRARDI & LOPEZ, 2022:82. LAVILLA et al., 2022:145.
Comentarios: En la descripción original de M. klappenbachi se presentó una logonimia parcial y se explicó la incorporación de algunas de las citas, especialmente de aquellas que indicaban la existencia de dos “formas” en la región del Chaco (la otra era M. fulvoguttatus). Muy pocas citas posteriores a la descripción original confunden ambos taxones. LANZA et al. (2006:115) citaron un ejemplar determinado como M. stelzneri procedente de Florencia, Provincia de Santa Fe, Argentina; de dicha localidad sólo se conocen ejemplares de M. klappenbachi (CÉSPEDEZ & MOTTE, 2007:41) . REYNAGA et. al. (2018:88) utilizaron para su estudio ejemplares determinados como M. stelzneri pero el espécimen mostrado en la figura 1 es, sin dudas, M. klappenbachi .