Melanophryniscus simplex CARAMASCHI & CRUZ, 2002
Atelopus tumifrons (no BOULENGER, 1905): MÜLLER, 1934:153.
Melanophryniscus tumifrons; BRAUN & BRAUN, 1980:124 (parte). DEIQUES et al., 2007:17.
Melanophryniscus simplex CARAMASCHI & CRUZ, 2002:311 .
Localidad tipo: “ Brazil, Santa Catarina, Boca da Serra, near Bom Jardim do Sul, Municipality of São Joaquim (28º20'S, 49º38'W)”. Holotipo MZUSP 35599 .
KWET et al., 2005:1. Colombo et al., 2007:304. GARCIA et al., 2007:89. KWET, 2007:72. MANEYRO et al., 2008:190. BENCKE, 2009:104. KWET et al., 2010:24. BIDAU et al., 2011:67. CARAMASCHI & CRUZ, 2011:8. GIASSON et al., 2011:642. HAAD et al., 2011:92. BALDO et al., 2012:61. GRANT et al., 2012:170. HADDAD et al., 2013:124. BALDO et al., 2014:421. SANTOS et al., 2014:53. SEGALLA et al., 2014:38. ZANK et al., 2014:e94625 [3]. BORNSCHEIN et al., 2015:e0142791 [32]. IOP et al., 2016:9. MACHADO et al., 2016:687. SEGALLA et al., 2016:36. PIE et al., 2017:196. ROSSA-FERES et al., 2017:265. CAPELETTI et al., 2019:19019. JECKEL et al., 2019:55. SEGALLA et al., 2019:70. VASCONCELOS et al., 2019:20. MOSER et al., 2021:440. LAVILLA et al., 2022:256.
Melanophryniscus pachyrhynus (no MIRANDA-RIBEIRO, 1920): VAZ-SILVA et al., 2008:37 (parte).
Comentarios: La fotografía que publicaran DEIQUES et al. (2007:17), atribuyéndola a M. tumifrons, es de un ejemplar de M. simplex .
BALDO et al. (2012a:56) indicaron que parte del material determinado como M. pachyrhynus por VAZ-SILVA et al. (2008:37) pertenece a M. simplex .
De acuerdo con el mapa de distribución presentado por ZANK et al. (2014:e94625 [4], fig. 1) y datos de MOSER et al. (2021:440), los especímenes procedentes de Canela y São Francisco de Paula, estado de Rio Grande do Sul, son asignados a M. simplex .