Odontacarus apricus Kudryashova, 1976

Odontacarus apricus Kudryashova, 1976 in: Kudryashova et al. 1976: 55, figs. 1, 3 (1–3); Kudryashova 1994: 37, fig. 13; 1998: 51, fig. 18.

Diagnosis. SIF = 7B-B-3-1001.1100; fPp = B/B/BBB; fsp = 6.6.6; fCx = 2.l.l; fSt = 0.2; fSc: AM ḵ PL> AL; fD = 2H-9(10)-11(12)-11(12)-13-13(14)- 10-4-2-2; DS = 75–95; VS = 66–77; 8–12 humeroventral setae between coxae I and II; NDV = 141–161; Ip = 1016–1087; eyes 2 + 2; tracheae and stigmata present; scutum with nasus; cheliceral blade with rows of dorsal and ventral teeth; onychotriches present; parasubterminala branched; f 1 at level or posterior to S 1; f 2 anterior to S 2. Measurements of type series (Kudryashova 1998): AW 60–67, PW 78–87, SB 27– 31, ASB 32–36, PSB 24–28, SD 56–62, AP 28–31, AM 39–48, AL 34–36, PL 39–42, S 76–87, H 48–56, D min 28, D max 48, V min 28, V max 42, pa 347–384, pm 308–322, pp 358–384, AA 10–11. Measurements of holotype: AW 62, PW 79, SB 31, ASB 32, PSB 27, SD 59, P-PL 22, AP 31, AM 45, AL 32, PL 39, H 50, D min 28, D max 43, V min 25, V max 40, pa 376, pm 308, pp 365, Ip 1049, TaIIIL 95, TaIIIW 20.

Type material examined. Holotype larva (ZMMU Tdt-430, I-440-4489-90) from Meriones persicus, Kerman, 2220 m a.s.l., 7 December 1970, coll. V.M. Neronov.

Host. Meriones persicus .

Distribution. Iran (Kerman).