Viverra ichneumon [ spec. nov.]

V. cauda e basi incrassata sensim attenuata.

Meles digitis mediis longioribus: lateralibus aequalibus, unguibus subuniformibus. Hasselqv. itin. 191.

Meles unguibus uniformibus, leucophaea. Syst. nat. 6.

Mus pharaonis. Alpin. aegypt. 14. t. 3.

Ichneumon. Bellon. itin. 96. pisc. 44. Gesn. quadr. 568. Aldr. quadr. 300. t. 301.

Mustela glauca. Syst. nat. 5. Amoen. acad. 2. p. 109.

Mustella s. Viverra indis Mangutia. Kaempf. amoen. 574. t. 567.

Quil s. Quirpele. Garc. arom. 163.

Serpenticida s. Muncos. Rumpf. herb. 7. p. 69. t. 28. f. 2. 3.

Ichneumon indicus. Edv. av. 199. t. 199.

Ichneumon s. Vulpecula zeilanica. Seb. mus. 1. p. 66. t. 41. f. 1.

Habitat in Aegypto ad ripas Nili, & in India primario; mansuescit.

Frons plana. Labium superius prominens. Auriculae rotundatae. Mystaces simplici serie in omnibus labiis lateralibus ad marginem. Lingua scabra. Pollex a reliquis distinctus. Cauda bafi crassa, sensim attenuata, longitudine corporis. Folliculus ante aperturam ani, sub aestu apertus. Pili albido & griseo nigrescente verticillati. Magnitudo Cati; calcaneis incedit. Victitat muribus, avibus, ovis, amphibiis, herbis; ova Crocodili effodit & haurit; Serpentum hostis.