Enochletica ostentatrix Karsch, 1896 (Fig. 58)
Material examined. CAR. Bayanga-Lidjombo pk 21, 13.VI.1998 (light) (1♂); Lobaye prefecture, Boda- N’Gotto, 20.I.2005, P.Annoyer (1♂); Dzanga-Sangha SR, Camp 1, 25–26.I.2005 (light), Camp 3, 4–6.II.2005 (light), P. Annoyer (4♂); Camp 1, on an Aningre ( Aningeria altissima, Sapotaceae) (platform 42m), 27–28.I.2005 (light), P. Annoyer (1♂) (PAPC); Camp 2, 19–20.X.2008, 21–22.X.2008, 23–24.X.2008, P. Annoyer (8♂, 1♀); Dzanga-Ndo- ki NP, Lake 1, 19–20.XI.2010, 28–29.XI.2010, 2–3.XII.2010 (light), P. Annoyer (6♂); Mboki, 25–26.I.2012 (light), P. Annoyer (1♂); Lake 1, 27–29.I.2012, 4–5.II.2012, 9–10.II.2012, 11–12.II.2012, 14–15.II.2012, 15–16.II.2012, 17–18.II.2012, 19–20.II.2012, 21–22.II.2012, 22–23.II.2012, 24–25.II.2012, 25–26.II.2012, 26–27.II.2012 (light), SANGHA2012 Team (49♂, 2♀); Lake 3, 15.II.2012, 24.II.2012, 25–26.II.2012 (light), P. Annoyer (7♂, 1♀); Lake 7, 28–29.II.2012, 29.II–1.III.2012 (light), P. Annoyer (6♂) (BMPC & PAPC).
Distribution. E. ostentatrix is widespread and common in Central and West Africa (Massa 2013, 2016).