Xylocoris galactinus (Fieber, 1836)

Gierlasiński, Grzegorz, Kolago, Grzegorz, Taszakowski, Artur, Miłkowski, Marek, Regner, Jarosław, Kojder, Dariusz, Kowalczyk, Jan Krzysztof, Grzywocz, Janusz, Burda, Martyna, Masłowski, Adrian & Rutkowski, Tomasz, 2023, Przyczynek do rozmieszczenia pluskwiaków różnoskrzydłych (Hemiptera: Heteroptera) w Polsce - V / A contribution to the distribution of true bugs (Hemiptera: Heteroptera) in Poland - V, Heteroptera Poloniae - Acta Faunistica 17, pp. 63-96 : 17

Xylocoris galactinus (Anthocoridae)

Gatunek preferujący rozkładające się resztki organiczne. Znajdowany w ściółce w stajniach, stogach siana, stertach obornika, a czasami pod korą martwych drzew czy nawet w mrowiskach Tetramorium caespitum (Lin-naeus, 1758). Spotykany również w spichlerzach i magazynach żywności. Nimfy żywią się roztoczami, osobniki dorosłe polują na drobne stawonogi, m.in. larwy chrząszczy z rodzaju Laemophloeus ( Péricart 1972) .

Rozmieszczenie tego pluskwiaka w Polsce ogranicza się do stanowisk w pięciu krainach zoogeograficznych ( ryc. 27).

Podawany jak dotąd z Niziny Mazowieckiej ( Lechowski 1989), Niziny Sandomierskiej ( Smreczyński 1954), Niziny Wielkopolsko-Kujawskiej ( Korcz 2001), Pobrzeża Bałtyku ( Brischke 1871; Lis J.A. i Gorczyca 1991) oraz Dolnego Śląska ( Scholz 1931; Gierlasiński i in. 2020a). Gatunek nowy dla Górnego Śląska.

Warto podkreślić, że we wskazanych lokalizacjach odłowiono kilkadziesiąt osobników X. galactinus , co wskazuje, że w odpowiednich siedliskach jest pospolity. Przyczyną rzadkiego odławiania tego gatunku jest rzadkie stosowanie w badaniach Heteroptera przesiewania martwej materii organicznej, która to metoda jest efektywna w jego zbieraniu.

Podsumowując dotychczasowe pięć części cyklu prac przyczynkowych warto zaznaczyć, że liczba zamieszczonych w nich rekordów faunistycznych wzrosła do 9636, co stanowi ponad 15% wszystkich danych literaturowych, a dane dotyczące rozmieszczenia odnoszą się do 455 gatunków.

Wszystkich będących w posiadaniu niepublikowanych danych i obserwacji dotyczących występowania pluskwiaków różnoskrzydłych na terenie Polski oraz zainteresowanych współpracą w zakresie przygotowania kolejnych części „Przyczynku” prosimy o kontakt z pierwszym z autorów.